| Biography |
The orchestra was formed in 1983 by Ivn Fischer and Zoltn Kocsis, with musicians "drawn from the cream of Hungary's younger players," as TheTimes of London put it. Their aim, through intensive rehearsals and demanding the highest standards from musicians, was to make the orchestra's initially three or four concerts per year significant events in Hungary's musical life, and to give Budapest a new symphony orchestra of international standing. Between 1992 and 2000, extending their work to a full season the ensemble operated under the aegis of the Budapest Municipality and the new BFO Foundation, formed by fifteen Hungarian and multinational corporations and banks. From the 2000/2001 season onwards the orchestra is operated by the BFO Foundation, which the Budapest City Council regularly supports under a contract renewable every five years. In 2003 the Ministry of Education and Culture declared the orchestra a national institution supported by the state.
The Festival Orchestra is nowadays not only a vital part of Budapest's music life (usually performing to capacity audiences) but also a frequent and much appreciated guest at the world's most important centres of musical excellence: Salzburg (Summer Festival), Vienna (Musikverein, Konzerthaus), Lucerne (Festival), Montreux, Zrich (Tonhalle), New York (Carnegie Hall, Avery Fisher Hall), Chicago, Los Angeles (Hollywood Bowl), San Francisco, Montreal, Tokyo (Suntory Hall), Hong-Kong, Paris (Thtre des Champs-Elyses), Berlin, Munich , Frankfurt (Alte Oper), London (BBC Proms Festival, Barbican Centre, Royal Festival Hall), Florence (Maggio Musicale), Rome (Accademia di Santa Cecilia), Amsterdam (Concertgebouw), Madrid, Athens, Copenhagen, Prague (Prague Spring Festival), Brussels (Flamish Festival) and Buenos Aires (Teatro Colon), among others. After having recorded on Hungaroton, Quintana, Teldec, Decca, Ponty and Berlin Classics, the orchestra signed an exclusive recording contract with Philips Classics in 1996. Its recording of Bartk's The Miraculous Mandarin received the Gramophone Award, while Diapason and Le Monde de la Musique chose it as their recording of the year. Recordings of Liszt's Faust Symphony and Bartk's Concerto for Orchestra were chosen among the year's five best orchestral discs by Gramophone.
In 2003 the BFO signed a cooperation agreement with the label Channel Classics. Their recording of Mahler's Symphony No.6. has been nominated for the Grammy Award, their Mahler 2. has received the Gramophone Award. In summer 2008 Miah Persson returned to the Salzburg Festival with concert performances under the baton of Mark Minkowski. The 2008/09 season includes Miah Persson's return to Royal Opera House Covent Garden. Furthermore she gives her debut at the Theater an der Wien, as well as her debut at the Gran Teatro del Liceu in Barcelona. She will appear in concerts at Salzburg Mozarteum, in Lisbon, with the Chicago Symphony Orchestra, with Les Musiciens du Louvre and with the Hamburg Philharmonic Orchestra, and with recitals at the Wigmore Hall London and at the Frankfurt Opera. After her great concert debut at the Salzburg Festival in 2003 with the Vienna Philharmonics under Pierre Boulez, she gave her opera debut there in 2004 as Sophie/Rosenkavalier under Semyon Bychkov. A next invitation to Salzburg followed in 2005, where she had another great success, this time as Sifare/Mitridate under Marc Minkowski. In 2005/06 she made a highly celebrated debut at the Royal Opera House Covent Garden in London as Susanna/Nozze di Figaro, as well as at the Glyndebourne Festival 2006 as Fiordiligi/Cos fan tutte, and sang other great performances of Mitridate at the Salzburg Festival. Miah works regularly with such conductors as Vladamir Ashkenazy, Daniel Barenboim, Ivor Bolton, Pierre Boulez, Ivn Fischer, Sir John Eliot Gardiner, Nikolaus Harnoncourt, Philippe Herreweghe, Ren Jacobs, Sir Charles Mackerras and Marc Minkowski. With her widely spread concert and recital repertoire Miah Persson has performed at the BBC Proms, in Amsterdam, with Deutsche Symphonie Orchester Berlin, in Brussels, with Budapest Festival Orchestra (Europe Tour), in Dijon, with the Gabrieli Consorts and Players London, Helsingborg Symphony Orchestra, in Lille, at London Royal Festival Hall, at London Wigmore Hall, with the Los Angeles Philharmonic Orchestra, in Luzern, at New York Carnegie Hall, in Paris, Salzburg, Stockholm and Strasbourg, and at the Verbier Festival. |
| Quotes |
Great enjoyment and emotional pleasure.
(…) Where most conductors tend to overplay, Fischer delivers a personalized but liquid reading. At the same time, Fischer seems more relaxed in his handling of tempi and transitions. In his light leading of the BFO, the dynamics of the Fourth Symphony are revealed in a stunning manner.
(…) Fischer explores his own paths and is largely making sense to invite our undivided attention.
Sixmoons.com
Mahler. Geen componist van vergelijkbare importantie lijkt zó verbonden met ons land als Gustav Mahler. Dan deze uitvoering? ‘Another spectacular release in a Mahler discography that is shaping up to be as exciting as any since Bernstein’. (Gramophone, april 2009) Oeps, dat is nogal wat, maar ben het er wel mee eens.
Detail: het orkest speelt in zogenaamde Duitse opstelling, eerste violen, celli, alten, tweede violen (vlnr) en de contrabassen achter op het podium.
HVT
(...) “Das himmlische Leben“, in dem die Schwedin Miah Persson mit perfekter Textverständlichkeit und ihren glasklaren Sopran den von Mahler geforderten “kindlich heiteren Ausdruck“ sehr geradlinig und schnörkellos triff, sodass man keinerlei Zweifel hegt an der Wahrhaftigkeit ihres Berichts. (...)
(...) wunderbare, himmlische Schwerelosigkeit des Klangbilds (...)
Fono Forum
(...) man staunt wirklich über die fantastische Transparenz, Präzision und polyphone Klarheit seines exzellent eingestellten, vielstimmig miteinander dialogisierenden Budapest Festival Orchestras, das mit der Frische, Wachheit und Dynamik eines noch immer jungen, aber hochkultivierten Klangkörpers die ätherische Schwerelosigkeit dieser „himmelblauen“ Symphonie im schönsten, hell leuchtenden Farbenspiel eines konturenreichen Stimmengeflechts in die Lüfte malt, dabei aber immer geradezu akribisch die von Mahler geforderte Deutlichkeit und Prägnanz wahrt. Man spürt auf Schritt und Tritt den Ehrgeiz aller Musiker, das komplexe Innenleben von Mahlers Partitur möglichst seismographisch umzusetzen.
Die holographische Punktgenauigkeit des wunderbar ausbalancierten Klangbildes ist auch ein Verdienst des Tonmeisters und Produzenten C. Jared Sacks, der hier ein Meisterstück polyphoner Durchzeichnung in den Konverter zaubert. Das gilt auch für das enigmatische Liedfinale „vom himmlischen Leben“, in dem die Schwedin Miah Persson mit perfekter Textverständlichkeit und ihrem glasklaren Sopran den von Mahler geforderten „kindlich heiteren Ausdruck“ sehr geradlinig und schnörkellos trifft, so dass man keinerlei Zweifel hegt an der Wahrhaftigkeit ihres Berichts. So bleiben am Ende die Fragen eher offen als beantwortet und der Hörer im Ungewissen, so wie Mahler es wollte.
Hifistatement
(…) There is no better-conducted recording of Mahler's Fourth than this one. Fischer's achievement is extraordinary and the results he achieves unique, from transcendent tiny details to his larger conception... Fischer and Persson capture the music's innocence with unforgetable sweetness and joy.
Listen
(…) This disc bounds to the top of my recommended list of Mahler Fourths… As Fischer observes in his program note, 'There is a unique purity and transparency in Mahler's 4th Symphony.' That is equally true of this recording. (…)
Fanfare
(…) fantastische Transparenz, Präzision, und polyphone Klarheit seines exzellent eingestellten, vielstimmig mit einander dialogisierenden Orchestra, das mit der Frische, Wachheit und Dynamik eines noch immer jungen, aber hochkultivierten Klangkörpers die ätherische Schwerelosigkeit dieser ‘himmelblauen’ Symphonie im schönstem, heil leuchtenden Farbenspiel eines konturenreichen Stimmengeflechts in die Lüfte malt, dabei aber immer geradezu akribisch die von Mahler geforderte Deutlichkeit und Pränanz wahrt.
BR online
(…) Fischer encourages brisk tempos, clarity of texture, freshly voiced phrasing and a supple rubato, like water negotiating the twists and turns in a stream. The Budapest Festival Orchestra responds with life-enhancing spontaneity and the recording quality matches the transparency of Fischer’s vision to perfection. This is by far one of the most memorable and spring-cleaned Mahler performances of recent or indeed any time.
International Record Review
() In a crowded field his version demands a place of honor () () Part of the credit, naturally, belongs to Mr. Fischer's fine players, whose work is secure, poised and full of character. The Channel Classics recording team also deserves honor for the warm, vibrant sound. But in the end Mr. Fischer's efforts are paramount. Every balance, every tempo feels freshly considered and aptly judged; time and again expressive details leap out in sharp focus without distracting unduly. The result is a persuasive account that merits consideration among the very best. New York Times The Budapest Festival Orchestra retains some of that Mid- and East-European tone and allure, so right for this music. Piquant clarinets imitating trumpets and colorful horn playing are memorable. Fischer also gets the balance just right, between observing all the details in the score and yet getting a feeling of natural and unstultified breath in the architecture. These attributes are more than enough to justify this release in a crowded market place () Just superb. Audiophile Audition 5 *****
() There is no better-conducted recording of Mahler's Fourth than this one. Fischer's achievement is extraordinary and the results he achieves unique, from transcendent tiny details to his larger conception... Fischer and Persson capture the music's innocence with unforgetable sweetness and joy. Listen () Part of the credit, naturally, belongs to Mr. Fischer's fine players, whose work is secure, poised and full of character. The Channel Classics recording team also deserves honor for the warm, vibrant sound. But in the end Mr. Fischer's efforts are paramount. Every balance, every tempo feels freshly considered and aptly judged; time and again expressive details leap out in sharp focus without distracting unduly. The result is a persuasive account that merits consideration among the very best. New York Times
() Neben der gestalterischen Finesse ist es aber vor allem die klangliche Gestaltung, die diese Aufnahme zu einem exzellenten Hrerlebnis werden lsst. Denn Ivn Fischer schafft es, seinem Orchester eine bezaubernde Leichtigkeit des Klangs zu entlocken (die gerade der Vierten Sinfonie bestens ansteht), um dennoch, wo es ntig ist, die Krallen auszufahren. () Klassik.com
Ivan Fischer dans la 4e, c'est l'vidence d'un univers potique et d'un paradis perdu, c'est une palette lgre et vive, parfume, comme d'un Hongrois qui aurait tudi Vienne. Diapason d'Or
Waar haalt Fischer het vandaan? (...) Fischer geeft iets tastends en zoekends en daardoor heel spannends aan de muziek, waardoor je weer met frisse blik luistert naar Mahler's vermoedelijk populairste symfonie. (...) (...) De hemel gaat helemaal open in de finale, waar de Zweedse sopraan Miah Persson precies het juiste mengsel van verrukte onschuld en raffinement weet te leggen. Het orkestaandeel is ook daar heel precies, doorzichtig, prachtig van klank en geweldig mooi opgenomen (...) (...) hoeveel opnamen kennen we nu al van Mahlers IV? Kan er nog eentje bij, Deze wel, nou en of!! Luister
Mahler mit Kulleraugen Bestens ausbalanciert, transparent im polyphonen Geflecht: Mahlers Vierte ist unter Fischer ein vollendete orchestraler Genuss. (...) Eine vollklingende Aufnahme mit einer zauberhaften und ausdrucksstarken Miah Persson im Finalsatz. Pizzicato
() Dirigent Ivan Fischer is hard op weg een van 's werelds legendarische dirigent te worden () () een registratie van Mahler 4 die even diep- als eigenzinnig is () () En dan is er het enorme palet aan kleuren dat Fischer uit zijn orkest haalt. Naast de aloude pasteltinten staan kleuren met de felheid van neon- of laserlicht - en weer is het absoluut in de geest van Mahler. Het 3e deel, toch al het zwaartepunt van de symfonie, is helemaal adembenemend, eerst door zijn supervloeibare klanken, die later exploderen in groot drama () () Sopraan Miah Persson brengt het behaaglijke liedje over het hemelse leven fris en vrolijk Volkskrant
Il faudrait des pages pour dcrire tout ce que fait Ivn Fischer avec son Orchestre du Festival de Budapest dans la 4e Symphonie de Mahler. Le chef hongrois en traduit la transparence et la navet feinte sans perdre en densit du propos. Les textures sont fouilles, les cordes d'un velout sidrant, tout cela port par un calme, une mise en perspective sous lequel se dissimule un abme de mlancolie (mouvement lent). Miah Persson n'est pas aussi candide qu'on le souhaiterait dans le mouvement final, mais son chant anim, narratif, a le mrite de la clart. Le Temps
() With this third volume devoted to Mahler's symphonies, Ivan Fischer offers us an overwhelming vision of the fourth, making it his own. For, as he points out, Mahler's Fourth Symphony has an incomparable purity and transparency. The beautiful sleigh bells take us to the inner world of his childhood, with his dreams of angels, his fairy tales, his anguish and pure love of god. For this naive symphony, a different orchestra is needed. Without bass tuba, powerful trombones or an arsenal of hefty brass, it is in fact a chamber orchestra in which the clarinets play like ironic trumpets, the solo violin is accorded one tone higher in order to frighten us, and the lightness of the entire orchestra lifts us to a charming and childlike vision of paradise. () () After listening to this invaluable recording, the effect is quite simply miraculous. Soloists' balance, perfectly natural phrasing, details of the musical discourse lifted up as never before, as if suspended in space: its all there, and the impression of purity and transparency transforms the tones heard into veritable sonic poetry. The soprano Miah Persson participates in this feast of the senses with a voice that is both soft and fragile. Insofar as the sound, despite a somewhat low-level recording, it is first-class DSD, allowing the acoustics of the venue to blossom and breathe naturally. A great, a truly great Mahlerian. Bravo! Opus Haute Definition
Je viens d'couter quinze jours d'affile la nouvelle version de l'Orchestre du festival de Budapest dirig par Ivan Fischer et je la trouve exceptionnelle. Tant au niveau de l'orchestre, class rcemment par la revue anglaise Gramophone parmi les quinze meilleures formations du monde (si un tel classement a des raisons d'exister!?). Tant au niveau de la prise de son particulirement russie. Ivan Fischer, a l'art de faire sonner son orchestre avec clart et couleur (les deux ne sont pas incompatibles). Son phras est quelques fois trs surprenant et peut dranger au dbut (premier et troisime mouvements), ses fluctuations de tempi sont parfaitement doses et pertinentes (mme si elles sont oses) et sa rhtorique est bien celle de l'ironie entrecoupe de ces instants sublimes de sincrit. Chapeau au premier violon qui prend des allures de violoneux dans la danse macabre et la chanteuse qui chante avec une sincrit (selon les exigences de Mahler) ces propos paradoxaux. J'ai t transport chaque coute par cette sincrit qui fait de la Quatrime une toute grande symphonie de Mahler. A dcouvrir! Blog de J.M Onkelinx- en avant la musique ()
Fischer and his brilliant Budapest big band give us Mahler with the personal touch. () () Characteristically, danger and beauty go, vertiginously, hand in hand and equally characteristically, the orchestra sounds magnificent, abetted by stunning SACD sound. Gramophone - Editor's Choice
(...) De wonderen blijken toch de wereld nog niet uit te zijn. (...) (...) Fischer ontdoet de partituur van al haar receptiegeschiedenis en benadert de innemende maagdelijkheid van deze oase binnen Mahlers symfonische corpus als geen ander. (...) Fischer weet het intieme en kamermuzikale van het notenschrift zo schitterend in klank om te smeden, met als gevolg dat de dynamische scherpte binnen de stemmen onderling (daarbij natuurlijk geholpen door de voorbeeldig geslaagde Superaudio-opname) ideaal profiel krijgt. Voorts lijkt het wel alsof Fischer zich verre houdt van om het even welke interpretatie en integendeel: er juist optimaal voor waakt, dat er ook maar iets tussen hem en de noten komt in te staan wat er niet in thuishoort. Ook komt niets bestudeerd over, want spontaneteit en nog eens spontaneteit is wat hier onafgebroken de klok slaat, zodat het ideaal dat Mahler voor ogen stond, te weten het in muziek verbeelden van de wereld van het kind, subliem is gerealiseerd. Inderdaad in al zijn onbevangenheid. En daar past ook het ongerepte aplomb bij waarmee, vlak voor de verstilde coda van het - bij Fischer heel natuurlijk voorstromende - adagio de hemelpoorten worden geopend en er zich voor ons geestesoog inderdaad een Luilekkerland ontvouwt als nooit tevoren. (...) Zonder meer een witte raaf in de Mahler-discografie. www.opusklassiek.nl
(...) wanneer dirigent Ivan Fischer en zijn Budapest Festival Orchestra met een Vierde symfonie van Mahler op de proppen komen, is luisteren verplicht, want Fischer is een dirigent die altijd weet te verrassen, zelfs in het meest platgespeelde repertoire. Ook zijn Vierde symfonie van Mahler is weer anders dan anders. De tempi in het eerste deel zijn opmerkelijk vlot, de balans tussen de instrumenten doet vaak de oren spitsen, omdat Fischer steeds net weer andere details naar voren haalt dan je van oudere opnamen kent. Als geheel benadert hij de symfonie nadrukkelijk als kamermuziek, wat met name in het langzame deel tot wonderschone resultaten leidt. (...) Parool
Nostalgische toon (...) Fischer kiest zoveel mogelijk voor een kamermuziekachtige benadering. De combinatie van ontspanning en intensiteit geeft optimaal ruimte aan gevoelens van nostalgie. Uitbarstingen en momenten van sinisterheid sorteren des te meer effect. Het scherzo heeft zelden zo delicaat geklonken, het adagio zo volmaakt rustig en berustend. In de finale bezingt Miah Persson het hemelse leven. De Zweedse sopraan weet op slim volwassen wijze vorm te geven aan de kinderlijke onschuld. Knap gedaan. Telegraaf
() Technically, this recording and the sound quality is superb, the Budapest Festival Orchestra perform as a sensitive and powerful ensemble evoking sound textures that I have never before heard in Mahler's fourth symphony. However, the surprising dynamics and different consistencies of tone are certainly due to Ivan Fischer's somewhat contentious and personal understanding of the work. Mahler traditionalists may that feel there is not enough emotive force - but I like it, it is fresh, full of colour and perfect for a new audience. Classic Fm
(...) een opmerkelijk anders klinkende Vierde Symphony die Mahleriaanser klink dan Mahler. Deze transparante Vierde lijkt alleen op deze super audio cd te kunnen bestaan, elk instrument is apart hoorbaar zonder de menging van akoestiek. Hoe zal het zijn als Ivan Fischer in 2010 de vierde dirigeert bij het Concertgebouworkest? NRC/Handelsblad
(...) Ivan Fischer is nuchter, bij hem geen vertoon van loze gevoeligheid. Hij is spaarzaam in zijn vertragingen, dan liever stevige, vaste tempi. Niet meteen aan het eind van maat 3 van deel 1 al een reusachtig rallentado maar gewoon sierlijk en lichtjes eroverheen. Ook dat gaat goed. De Zweedse sopraan Miah Persson bezingt in deel IV 'die himmlischen Freuden'. Snel en frisjes, soms bijna buiten adem, maar het brengt leven in de tekst. Financieel Dagblad ()
Fischer's feeling of the Symphony's supple architecture, his ability to caress a phrase or point out a delicious colour without losing the sense of that larger flow, make this one of the most musically satisfying recordings to appear in a long time. BBC Music Magazine It's provocative, iconoclastic performance, and highly recommended. Guardian
() Und man staunt wirklich ber die fantastische Transparenz, Przision, und polyphone Klarheit seines exzellent eingestellten, vielstimmig miteinander dialogisierenden B.F.O., das mit der Frische, Wachheit und Dynamik eines noch immer jungen, aber hochkultivierten Klangkrpers die therische Schwerelosigkeit dieser, himmelblauen' Symphonie im schnsten, hell leuchtenden Farbenspiel eines konturenreichen Stimmengeflechts in die Lfte malt, dabei aber immer geradezu akribisch die von Mahler geforderte Deutlichkeit und Prgnanz wahrt. Bayrische Rundfunk Online
(…) Ivan Fischer offers us an overwhelming vision of the fourth, making it his own.
(…) Without basse tuba, powerful trombones or an arsenal of hefty brass, it is in fact a chamber orchestra in which the clarinets play like ironic trumpets, the solo violin is accorded one tone higher in order to frighten us, and the lightness of the entire orchestra lifts us to a charming and childlike vision of paradise. After listening to this invaluable recording, the effect is quite simply miraculous. Soloists' balance, perfectly natural phrasing, details of the musical discourse lifted up as never before, as if suspended in space: its all there, and the impression of purity and transparency transforms the tones heard into veritable sonic poetry. The soprano Miah Persson participates in this feast of the senses with a voice that is both soft and fragile. Insofar as the sound, despite a somewhat low-level recording, it is first-class DSD, allowing the acoustics of the venue to blossom and breathe naturally.
A great, a truly great Mahlerian. Bravo!
Opus HD
Wanneer dirigent Ivan Fischer en zijn Budapest Festival Orchestra met een Vierde symfonie van Mahler op de proppen komen, is luisteren verplicht, want Fischer is een dirigent die altijd weet te verrassen, zelfs in het meest platgespeelde repertoire.
Ook zijn Vierde symfonie van Mahler is weer anders dan anders. De tempi in het eerste deel zijn opmerkelijk vlot, de balans tussen de instrumenten doet vaak de oren spitsen, omdat Fischer steeds net weer andere details naar voren haalt dan je van oudere opnamen kent. Als geheel benadert hij de symfonie nadrukkelijk als kamermuziek, wat met name in het langzame deel tot wonderschone resultaten leidt.
Parool
(…) een registratie van de Vierde die even diep- als eigenzinnig is (…)
(…) En dan is er het enorme palet aan kleuren dat Fischer uit zijn orkest haalt. Naast de aloude pasteltinten staan kleuren met de felheid van neon- of laserlicht, en weer is het absoluut in de geest van Mahler.
(…) Het derde deel, toch al het zwaartepunt van de Symfonie, is helemaal adembenemend, eerst door zijn super vloeibare klanken, die later exploderen in een groot drama.
(...) sopraan Miah Person brengt fris en vrolijk het behaaglijke liedje over het hemelse leven aan het slot, waar Fischer de lammetjes en de ossen klaaglijk laat blaten en loeien.
Volkskrant
|
